Η Μυρτώ Καπεολδάση ξεναγός που ζει στο Μιλάνο μάς μιλάει για όλα στην καρδιά των εξελίξεων

Το News and Life σάς παρουσιάζει μία ξεχωριστή συνέντευξη στην καρδιά των εξελίξεων της πανδημίας του κορωνοϊού, που είναι η Βόρεια Ιταλία που έχει πληγεί περισσότερο ίσως από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.

Η Μυρτώ Καπεολδάση, ξεναγός και οδηγός ταξιδιωτικών group, είναι μία Ελληνίδα που ζει και εργάζεται μόνιμα στο Μιλάνο και ζει από κοντά όλες τις εξελίξεις στην καθημερινότητά της, δίνοντας τη δική της μάχη μέσα από αντίξοες συνθήκες προσωπικές και εργασιακές.

Αξίζει να διαβάσετε όσα έχει να μας πει!

 

Αγαπητή Μυρτώ, θα θέλαμε αρχικά να μας πεις πού μεγάλωσες, κάποιες εμπειρίες που θυμάσαι, καθώς και για τις σπουδές σου.

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα σε μία από τις πιο όμορφες περιοχές της Αττικής, στο λατρεμένο μου Χαλάνδρι. Μεγάλωσα μέσα σε μία πολύ δεμένη οικογένεια που μου έδωσε όλες τις δυνατότητες, ώστε να μπορέσω να εξελιχθώ και να πάρω τη ζωή στα χέρια μου πολύ νωρίς. Από δεκατεσσάρων χρόνων είχα επιλέξει το επάγγελμα που θα ακολουθούσα, και αυτό ήταν η διαιτολογία. Τελείωσα τις σπουδές μου ως βοηθός διαιτολόγου, έδωσα εξετάσεις  και πήρα την πιστοποίηση από το ελληνικό κράτος.

Από εκεί ξεκινάει το ταξίδι μου στην Ιταλία. Ήρθα στην Ιταλία με σκοπό να εξελίξω τις γνώσεις μου κι έτσι έγινε. Στη διαδρομή, όμως, τα πράγματα άλλαξαν. Άρχισα να ασχολούμαι με τον τουρισμό, αρχικά σε συνεργασία με ελληνικά ταξιδιωτικά γραφεία και, στη συνέχεια, και με ιταλικά.

 

Η αγάπη σου για τα ταξίδια υπήρχε πάντα; Ήταν ένα συστατικό του χαρακτήρα σου;

 

Ποιος δεν αγαπάει τα ταξίδια; Δεν είχα, όμως, τη δυνατότητα να ταξιδέψω στο εξωτερικό, μέχρι τη στιγμή που έφτασα στην Ιταλία. Η χώρα στην οποία ζω είκοσι χρόνια μού έδωσε αυτή τη δυνατότητα, γιατί ήταν εύκολο να πάρω το τρένο και να ταξιδέψω σε μιαν άλλη πόλη.

Άλλωστε, το Μιλάνο, στο οποίο ζω, δίνει τη δυνατότητα να ταξιδέψει κανείς, οικονομικά και γρήγορα, σε πολλούς προορισμούς. Έτσι, κάθε φορά που βρίσκω την ευκαιρία, οργανώνω ένα καινούριο ταξίδι. Θεωρώ, μάλιστα, ως την καλύτερη εμπειρία για έναν άνθρωπο τα ταξίδια και τη γνωριμία με άλλους τόπους, λαούς και κουλτούρες.

 

Είχες γενικά σκεφτεί ότι θα γινόσουν συνοδός και ξεναγός σε ταξιδιωτικά γκρουπ, ή  προέκυψε τυχαία στη ζωή σου;

Προέκυψε τυχαία. Η πρώτη μου επαφή με τον χώρο ήταν το 2009. Θυμάμαι ακόμα και σήμερα το τηλέφωνό μου να χτυπάει και να ακούω μία χαρακτηριστική βραχνή φωνή να μου ζητάει να συνοδέψω ένα γκρουπ από το αεροδρόμιο στο κέντρο του Μιλάνου.

Όταν τελείωσα, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι με αυτή τη δουλειά θα είχα μεγαλύτερη επαφή με την Ελλάδα, αφού τα γκρουπ που θα αναλάμβανα να ξεναγήσω θα αποτελούνταν από Έλληνες. Αυτή η βραχνή χαρακτηριστική φωνή ήταν του ανθρώπου που με βοήθησε να ξεκινήσω, του αγαπημένου μου Ιορδάνη.

 

Ζεις και εργάζεσαι στην Ιταλία που έχει πληγεί ανυπολόγιστα από την πανδημία του κορωνοϊού. Πες μας λίγο για την κατάσταση που βιώνεις.

 

Αισθάνομαι ότι ζω ένα άσχημο όνειρο και ότι, όταν ξυπνήσω, θα πάρω το τραμάκι μου και θα πάω κανονικά στη δουλειά μου. Όταν άκουσα το πρώτο διάγγελμα του πρωθυπουργού Conte, πολύ χαλαρά και χωρίς να το πολυσκεφτώ είπα «επιτέλους θα ξεκουραστώ». Πού να ήξερα πώς θα εξελισσόταν η κατάσταση. Μέρα με τη μέρα τα πράγματα χειροτέρευαν, αλλά οι πληροφορίες που δεχόμασταν από τον δήμο και την περιφέρεια ήταν τελείως διαφορετικές. Δεν ξέραμε τι ήταν αλήθεια και τι όχι. Η σκληρή αλήθεια, πάντως, ήταν ότι ο αριθμός των κρουσμάτων και των θανάτων αυξανόταν ανεξέλεγκτα. Κάθε βδομάδα που περνούσε ήταν και πιο δύσκολη. Απίστευτες ουρές στα σούπερ μάρκετ, μάσκες και γάντια δεν υπήρχαν πουθενά∙ κάθε μέρα άκουγα από γνωστούς μου ή ότι κόλλησαν τον ιό ή ότι έχασαν δικό τους άνθρωπο.

Προς το παρόν δεν έχει φτάσει ο ιός στο άμεσο περιβάλλον μου, οπότε δεν έχω βιώσει την αγωνία που ζουν τόσοι άνθρωποι. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό…

 

Ένιωσες φόβο όταν ξέσπασε αρχικά ο ιός; Πώς το αντιμετώπισες; Σκέφτηκες να επιστρέψεις στην Ελλάδα;

 

Για τη ζωή μου δεν ένιωσα κανένα φόβο. Από τις 24 Φεβρουαρίου κλείστηκα στο σπίτι μου και ακολούθησα τις οδηγίες που μας δόθηκαν. Στην αρχή σκέφτηκα «εντάξει, μία γρίπη είναι». Μόνο μετά από δύο εβδομάδες κατάλαβα τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ο μοναδικός μου φόβος ήταν το τι θα γίνει στην Ελλάδα και αν θα είναι καλά οι δικοί μου. Δεν σκέφτηκα, βέβαια ούτε για μια στιγμή να γυρίσω στην Ελλάδα, αν και το ήθελα πολύ, γιατί υπήρχε ο κίνδυνος, άθελά μου, να μεταφέρω τον ιό στην οικογένειά μου.

 

Ο τουρισμός όπου και εσύ ανήκεις επαγγελματικά, περνά ήδη τεράστια κρίση με την απαγόρευση πτήσεων καθώς και εσωτερικών μετακινήσεων. Πώς πιστεύεις ότι θα εξελιχθούν τα πράγματα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία;

 

Ο τουρισμός είναι από τους τομείς που επηρεάστηκαν από την εμφάνιση του ιού και θα επηρεαστούν ακόμα περισσότερο. Η Ιταλία, αλλά και η Ισπανία, που έχουν πληγεί ιδιαίτερα, πιστεύω ότι φέτος το καλοκαίρι θα πορευτούν με τον εσωτερικό τουρισμό.

Η Ελλάδα, ευτυχώς, έχει μιαν άλλη εξέλιξη. Όλοι οι Έλληνες βοήθησαν σε αυτό, μιας και κατάφεραν να παραμείνουν στα σπίτια τους και να κρατήσουν σε χαμηλά επίπεδα την εξάπλωση του ιού.

Πιστεύω ότι στην Ελλάδα θα υπάρξει τουρισμός και από το εξωτερικό. Είναι, άλλωστε, από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για φέτος, αφού όλα προς το παρόν είναι υπό έλεγχο.

Θεωρώ ότι θα βρεθεί σύντομα η λύση για την αντιμετώπιση του Covid-19, οπότε και οι άνθρωποι θα αρχίσουν να ταξιδεύουν. Άλλωστε, δεν γίνεται να ζούμε από δω και πέρα με αυτό τον φόβο. Τα ταξίδια μάς κάνουν να ξεχνάμε, μας χαλαρώνουν, μας δίνουν ενέργεια για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα όλης της επόμενης χρονιάς. Πρέπει να πάρουν και πάλι τη θέση τους, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, στις συνήθειές μας.

 

Πώς αντιμετωπίζει η Ιταλία την όλη κατάσταση αλλά και οι δικοί σου φίλοι και συνάδελφοι εκεί;

 

Η αντιμετώπιση της κατάστασης αλλάζει μέρα με τη μέρα. Όλα, δυστυχώς, εξαρτώνται από τους αριθμούς. Σαφώς υπάρχει μία αισιοδοξία από τη στιγμή που τα κρούσματα και οι θάνατοι μειώνονται.

Η επόμενη μέρα, όμως, θα μας βρει όλους αλλαγμένους. Είμαι σίγουρη ότι τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χάσει μέλη της οικογένειάς τους, άλλοι έχουν μείνει χωρίς δουλειά. Δεν μπορούμε, βέβαια, να κρύψουμε ότι υπάρχει αβεβαιότητα για το μέλλον, αλλά οι περισσότεροι το αντιμετωπίζουμε και αυτό με θετική σκέψη.

Υπάρχει μια ιδιαίτερη εμπειρία ή γεγονός που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;

 

Ένα γεγονός που με σημάδεψε αυτή την περίοδο είναι οι διαστάσεις που πήρε η μετάδοση του ιού σε μία από τις πιο όμορφες πόλεις της βόρειας Ιταλίας, το Μπέργκαμο.

Δεν μπορώ να ξεχάσω τη φωτογραφία που είδα στο διαδίκτυο με την εκκλησία γεμάτη από τις σορούς ανθρώπων που χάθηκαν. Εύχομαι η πόλη να ξανασταθεί στο ύψος που της αρμόζει και να έχω τη χαρά να δείξω τις απίστευτες ομορφιές της σε ανθρώπους που θα την επισκεφθούν.

 

Κλείνοντας θα θέλαμε να μας μιλήσεις για τα μελλοντικά σου σχέδια. Θα επιμείνεις ιταλικά;

Σχέδια; Δεν έκανα ούτε πριν μακροπρόθεσμα σχέδια∙ πόσω μάλλον τώρα. Προς το παρόν οργανώνω στο μυαλό μου ποια διαδρομή θα ακολουθήσω περπατώντας, για να φτάσω στη αγαπημένη μου Piazza del Duomo, όταν θα μας επιτρέψουν πια να βγούμε. Πολύ περισσότερο, βέβαια, περιμένω την ώρα που θα μπω σε ένα αεροπλάνο με προορισμό την Αθήνα.

Δεν ξέρω πώς θα τα φέρει η ζωή μου και αν θα επιμείνω ιταλικά, αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι αγαπώ αυτή τη χώρα, αγαπώ αυτό τον λαό, μιας και φέτος κλείνω είκοσι χρόνια διαμονής στην Ιταλία, όσα χρόνια έχω ζήσει και στην Ελλάδα.

 

Μυρτώ, σε ευχαριστούμε ιδιαίτερα για αυτή την όμορφη και αποκαλυπτική συζήτηση.

Σας ευχαριστώ κι εγώ!