Η ηθοποιός Έλενα Θωμοπούλου μάς μιλά για τις προκλήσεις της τέχνης στη νέα εποχή

Το News & Life σάς παρουσιάζει μία νέα συνέντευξη με την αξιόλογη και ανερχόμενη ηθοποιό, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, την Έλενα Θωμοπούλου, η οποία μας μιλά για όλους και όλα.

Αξίζει πραγματικά να διαβάσετε όσα έχει να μας πει!

 

Έλενα, σε καλωσορίζουμε στο News & Life και σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη διάθεση, ώστε να γίνει αυτή η συνέντευξη.

Ευχαριστώ κι εγώ, είναι χαρά μου να μιλώ πάντα για την τέχνη.

 

Θα θέλαμε να μας πεις αρχικά κάποια πράγματα για σένα για τα παιδικά σου χρόνια και τις σπουδές σου. Πώς ακριβώς ξεκίνησες;

Από παιδί θυμάμαι τη μητέρα μου να κλείνει εισιτήρια να πάμε στο θέατρο. Αν και εκπαιδευτικός στο επάγγελμα, πάντα αγαπούσε τις τέχνες, καθώς έχει παρουσιάσει και κάποιες εκθέσεις φωτογραφίας. Ο πατέρας μου ήταν αρκετά επιφυλακτικός, μέχρι που πέρασα μια πολύ μεγάλη οντισιόν για μια παραγωγή με την Καμεράτα στο Θέατρο Badminton. Το Μαουτχάουζεν του Ι. Καμπανέλλη με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη κ Gustav Mahler. Μόλις είχα τελειώσει το 1ο έτος της σχολής και ξεκίνησα να δουλεύω επαγγελματικά. Ήταν ένας καλός λόγος για να με εμπιστευτούν περισσότερο και να με υποστηρίξουν για να κυνηγήσω το όνειρό μου.

 

 

 

 

Ήθελες πάντα να γίνεις ηθοποιός ή απλά προέκυψε στην πορεία;

 

Η εργασία αποτελεί βασικό μέρος της εξέλιξης και της μεταμόρφωσής μας. Ακόμα και κατά τη διάρκεια του πρώτου μου πτυχίου στο Αμερικάνικο κολέγιο δεν είχα καταλήξει συνειδητά, ήμουν σε μια αναζήτηση. Ο κυριότερος λόγος που με βοήθησε να επιλέξω το επάγγελμα του ηθοποιού, είναι ότι μεγάλο μέρος της διαδρομής, αποτελεί την εξερεύνηση του εαυτού μου σε βαθύτερο επίπεδο, μέσω του χαρακτήρα που υποδύομαι. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, λοιπόν, μετά το Λονδίνο ξεκίνησα να δουλεύω στο θέατρο από το πρώτο κιόλας έτος της δραματικής σχολής.

 

Αν είχες την δυνατότητα να γυρίσεις πίσω τον χρόνο, θα γινόσουν πάλι ηθοποιός;

Αν είχα τη δυνατότητα να γυρίσω πίσω τον χρόνο, θα γινόμουν ηθοποιός. Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα, γιατί όλα είναι μαθήματα. Οι επιλογές μας συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Τι με έκανε να το αποφασίσω; Οι άνθρωποι, το να είσαι σε μόνιμο διάλογο με τους ανθρώπους. Και το μεγάλο δώρο είναι να τα μοιράζεσαι με άλλους.

 

Έχεις συμμετάσχει σε αρκετές παραγωγές στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί για έναν ρόλο;

Για μένα σημασία έχει το περιεχόμενο. Με γοητεύουν προσωπικότητες που έχω να μάθω κάτι από αυτές, να εξελιχθώ. Πάντα ελκύομαι από ρόλους που με ωθούν να στραφώ στον πλούτο των αισθήσεων που στερούμαστε μέσα στην αγωνία της ζωής.

 

Έχεις μεγαλύτερη προτίμηση στο θέατρο ή στον κινηματογράφο;

Το Θέατρο είναι ζωντανός οργανισμός που αναπνέει μαζί σου, είναι η ζωή. Το σινεμά είναι μια μαγική αναζήτηση για μένα. Κάθε ταινία έχει ένα μικρό θαύμα μέσα της. Μου αρέσει κατά της διάρκεια της προετοιμασίας να μοιραζόμαστε στην πρόβα τις σκέψεις μας, το όραμά μας και από κοινού να οδηγούμαστε σε μια αληθινή ταυτότητα.

 

 

 

Έχει ολοκληρωθεί μια ταινία σχετικά πρόσφατα της οποίας η πρεμιέρα αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας. Μίλησέ μας λίγο για τον ρόλο σου.

 

Όντως υπήρχε προγραμματισμένη πρεμιέρα για την ταινία «Το Δείπνο του Βοσκού – The Shepherd» η οποία αναβλήθηκε λόγω του ιού και θα προγραμματιστεί για το άμεσο μέλλον. Είναι ένα κινηματογραφικό εγχείρημα που φιλοδοξεί να ταξιδέψει στα φεστιβάλ του κόσμου. Ο δημιουργός Γιάννης Στραβόλαιμος, είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και καλλιτέχνης που εκτιμώ και συνεργαζόμαστε για δεύτερη φορά μαζί. Η ταινία έχει υπέροχη φωτογραφία, οπτικά εφέ και αξιόλογες ερμηνείες. Ο χαρακτήρας που υποδύομαι δημιουργεί ένα αίσθημα αισιοδοξίας και αλληλεγγύης, φέρνει τη θετικότητα με ένα χαμόγελο στους άλλους, μέσα σε ένα βουκολικό τοπίο της ελληνικής φύσης.

 

Γνωρίζουμε ότι στην τελευταία σου ταινία δεν ολοκληρώθηκαν ακόμη τα γυρίσματα λόγω της κατάστασης και αναμένεται μέσα στο έτος να ολοκληρωθεί. Θα ήθελες να μας πεις για την ταινία και τη συμμετοχή σου;

Αυτή την περίοδο πριν την παύση λόγω του ιού, ολοκληρώσαμε το τρέιλερ μιας νέας παραγωγής που αφορά ένα γεγονός της ελληνικής επανάστασης που ονομάζεται «Το Μονοπάτι της θυσίας/Χωρυγόσκαλα», με δημιουργό τον Βασίλειο Βεργινάδη, σε σκηνοθεσία του Κωσταντίνου Γουργιώτη και η επιμέλεια στα οπτικά εφέ του Γιάννη Στραβόλαιμου. Η επέτειος των 200 χρόνων από την Επανάσταση είναι πρόκληση να αναμετρηθούμε όχι απλώς με το ιστορικό παρελθόν μας, αλλά με την ουσία της ελευθερίας σε γενικότερη έννοια. 

 

Πώς βλέπεις την κατάσταση στην Ελλάδα λόγω του κορωνοϊού; Έχει επηρεάσει την τέχνη στην Ελλάδα;

Πιστεύω ότι υπάρχει μια ιεραρχία των αναγκών της ανθρώπινης φύσης. Είναι αλήθεια πως αν δεν έχεις ξεπεράσει τα θέματα της επιβίωσης και της ασφάλειας δεν μπορείς να κοιτάξεις παραπάνω και να φτάσεις στην κορυφή που είναι η αυτοπραγμάτωση.

Σαφώς και αυτό που μας συμβαίνει μπορεί να είναι και μια κρυμμένη ευλογία, να έχει επηρεάσει την τέχνη θετικά. Αρκεί να αποδεχτούμε πως τις περισσότερες φορές δεν είναι η “κόλαση οι άλλοι” αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός. Σαφώς η φιλοσοφία και η πνευματικότητα μπορεί να βοηθήσει την ψυχή να αναγεννηθεί από τις στάχτες της και δεν χρειάζεται να είσαι ούτε πλούσιος, ούτε να μιλάς εκ του ασφαλούς για να το καταλάβεις αυτό. Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον, να αναθεωρήσουμε αξίες, να μάθουμε να ζούμε απλά και με ενσυναίσθηση. Αν χάσουμε την ικανότητα να προσαρμοζόμαστε στην αλλαγή, χάνουμε και το δικαίωμα να λεγόμαστε άνθρωποι.

 

 

 

Πιστεύεις θα ανακάμψει ο κινηματογράφος και το θέατρο το επόμενο διάστημα ή θα βιώσουν μεγάλη κρίση;

 

Η Ελλάδα με τα χίλια στραβά της και τα επαναλαμβανόμενα λάθη της για ένα πράγμα δεν μπορεί σίγουρα ν’ αμφισβητηθεί: για την καλλιτεχνική της δημιουργία. Με μια ιστορία που μας πάει πολύ πίσω και με ονόματα καλλιτεχνών που έχουν σημαδέψει, αλλά και ξεπεράσει ανάλογους καλλιτέχνες του εξωτερικού, δεν έχει πάψει στιγμή να γεννά αξιόλογους καλλιτέχνες σε κάθε πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης. Η τέχνη μπορεί να ανθίζει αρκεί να είναι επίκαιρη, να έχει αλήθεια και να αφορά το «σήμερα».

 

Πώς θα έβλεπες την προοπτική μίας διεθνούς καριέρας; Θα το ήθελες ; Είναι κάτι που επιδιώκεις;

Όλα τα ενδεχόµενα είναι ανοιχτά, θα μου άρεσε να ζήσω ξανά εκτός Ελλάδος για κάποιο χρονικό διάστημα. Στο άμεσο μέλλον θα συμμετέχω σε μια Ευρωπαϊκή παραγωγή του Armando Giovanni Iannucci, τα γυρίσματα της ταινίας θα γίνουν στην Αγγλία και στη Γαλλία. Η ζωή είναι απρόβλεπτη, έχει χιούμορ, ειδικά όταν προσπαθούµε να την οραµατιστούµε αν και θεωρώ πως εµείς την ορίζουµε.

 

Ποια είναι γενικά τα μελλοντικά σου σχέδια; Έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου; 

Η ζωή είναι αναπάντεχη, για αυτό είναι γοητευτική!

 

Έλενα, σε ευχαριστούμε πολύ για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας έδωσες!

Ευχαριστώ πολύ κι εγώ για την ευκαιρία που μου δώσατε.