Συνέντευξη με την εκπαιδευτικό στην Άιγυπτο Αγγελική Τσιαδήμη

Καλησπέρα, Αγγελική, και σ’ ευχαριστούμε προκαταβολικά που δέχτηκες να μιλήσεις στο News&Life.

Αγγελική, πες μας αρχικά για το πού μεγάλωσες, για τα παιδικά σου χρόνια και τις αναμνήσεις σου.

Λάρισα, παιδικά χρόνια ήρεμα, όπως όλα τα παιδιά. Αναμνήσεις πολύ έντονες από εκδρομές με γονείς και οικογενειακά δείπνα με συγγενείς και φίλους.

Προέρχεσαι από κλασικές σπουδές και μάλιστα με πολλά και ποικίλα πτυχία. Θα ήθελες να μας πεις λίγο για αυτό και τις επιστημονικές σου αναζητήσεις;

Σπουδές: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ΠΤΔΕ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Διδασκαλείο Γενικής παιδείας, Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών (ΤΜΣ) Ρόδος Αρχαιολογία και Μεταπτυχιακό Αιγυπτιολογία. Με ενδιαφέρει Αρχαίο Βασίλειο Αιγύπτου, Πυραμιδικά κείμενα, τα αρχαιότερα θεολογικά κείμενα στον κόσμο. Δηλαδή η ανάπτυξη και εξέλιξη της θεολογίας των Αρχαίων Αιγυπτίων σε συνδυασμό με τη γραφή.

Το βασικό σου επάγγελμα είναι δασκάλα εδώ και χρόνια και έχεις ήδη μία σημαντική εμπειρία. Πώς είναι σήμερα το δημοτικό σχολείο στην Ελλάδα; Τι του λείπει και τι θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα για την κάθε κυβέρνηση;

Το δημοτικό σχολείο στην Ελλάδα φυτοζωεί με τις λιγοστές έως ανύπαρκτες προσλήψεις, τις συμβάσεις εργασίας που γίνονται κι αυτές περιορισμένα, το ανθρώπινο δυναμικό που γενικά έχει ανεβάσει κατά πολύ το όριο ζωής. Ελλιπής χρηματοδότηση, εργαστήρια υπολογιστών χωρίς καθηγητές για παράδειγμα, διαδραστικοί πίνακες που δε λειτουργούν, αλλά και εκπαιδευτικοί που δεν είναι πάντα ενημερωμένοι για τις νέες τεχνολογίες.

Πλέον, έχεις ανοίξει τα φτερά σου και είσαι μία Ελληνίδα του εξωτερικού. Βρίσκεσαι στην Αίγυπτο, στην ιστορική Αλεξάνδρεια. Θα θέλαμε να μας πεις για αυτή την εμπειρία και τι έχεις αποκομίσει μέχρι στιγμής.

Το ελληνικό στοιχείο στην Αλεξάνδρεια δεν είναι τόσο έντονο όσο παλιότερα. Υπάρχουν Έλληνες, επιχειρήσεις, αλλά αν δει κανείς το δυναμολόγιο των σχολείων … είναι απελπιστικό! Οι αμιγείς έλληνες μαθητές σχεδόν περιορίζονται στα παιδιά των συναδέλφων. Οι υπόλοιποι προέρχονται κυρίως από μικτούς γάμους, πράγμα που σημαίνει ότι μιλούν την αραβική γλώσσα περισσότερο από την ελληνική στο σπίτι, κάτι που δυσχεραίνει την εκμάθηση της ελληνικής. Όσο για την Αλεξάνδρεια, είναι μια ασφαλής πόλη αλλάαααα πολύ βρόμικη.

Ως εκπαιδευτικός και μάλιστα Διευθύντρια του ελληνικού σχολείου στην Αλεξάνδρεια, πώς νιώθεις γι’ αυτή σου τη θέση; Σε γεμίζει με φόβο αυτή η ευθύνη της διδασκαλίας στο εξωτερικό ή δεν το βλέπεις έτσι;

Όχι, δεν υπάρχει φόβος. Σας είπα και πριν. Είναι ασφαλής χώρα. Δε θα πρέπει κανείς βέβαια να δίνει δικαιώματα. Αν σέβεσαι τους κανόνες και την κουλτούρα του τόπου όπου ζεις χωρίς να αποβάλλεις και τα δικά σου στάνταρντ βέβαια, όλα πάνε καλά. Τι εννοώ: Ε, δεν μπορείς να κυκλοφορείς όπως στην Ελλάδα το καλοκαίρι! Αυτό θα προκαλέσει χειρονομίες… Αν θέλεις να το αποφύγεις, ντύνεσαι κάπως πιο κόσμια.

Πώς βλέπεις τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα; Θα ξεπεραστεί πιστεύεις η κρίση ή κινδυνεύει να γίνει μία μόνιμη κατάσταση;

Το δεύτερο, πιστεύω. Δε βλέπουμε να υπάρχει ανάκαμψη. Το βιοτικό επίπεδο ολοένα και δυσχεραίνει. Αυτός ήταν κι ένας από τους λόγους που αναζήτησα εργασία στο εξωτερικό. Η Ελλάδα δυστυχώς, πια, δεν έχει να δώσει και πολλές ευκαιρίες στους νέους εργαζόμενους.

Πώς είναι η εκπαίδευση και το επίπεδο των ανθρώπων στην Αίγυπτο, έχει σχέση με την ελληνική πραγματικότητα;

Καμία σχέση. Φανταστείτε ότι έχουμε μαθητές που ζουν στο κοινωνικοοικομικό περιβάλλον μιας ισλαμικής χώρας. Δυστυχώς, θα έπρεπε το υπουργείο να το λάβει πολύ σοβαρά υπόψη αυτό και να μεριμνήσει με πρόγραμμα διδασκαλίας και περιεχόμενο σπουδών κάπως διαφοροποιημένο από ό,τι στην Ελλάδα.

Έχεις, όπως γνωρίζουμε, ένα πάθος με την αρχαιολογία και τις ανασκαφές. Πες μας για τις εμπειρίες σου σε αυτόν τον τομέα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Στην Ελλάδα συμμετείχα σε κάποιες ανασκαφές, εδώ όχι ακόμη. Αυτό που αναζητώ είναι η συγγραφή διδακτορικού στην Αίγυπτο και μάλιστα βρίσκομαι σε διαδικασία αναγνώρισης των σπουδών μου εδώ. Ξεχάστε τη χλιδή των ελληνικών μουσείων και τις σύγχρονες μουσειακές μεθόδους παρουσίασης των αντικειμένων. Εδώ είναι λίγο… όλα θυμίζουν την Ελλάδα πριν 50 χρόνια και βάλε.

Αγγελική, ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον; Θα έμενες για πάντα στην Αίγυπτο; 

Θέλω να κάνω το διδακτορικό και μετά δεν έχω αποφασίσει τι άλλο. Αν θα το αξιοποιήσω, δηλαδή. Ναι, θα έμενα στην Αίγυπτο. Είναι μια χώρα που μου δίνει πολλές ευκαιρίες, ίσως και λόγω της θέσης μου.

Θα θέλαμε να δώσεις ένα μήνυμα στα νέα παιδιά που αποφοιτούν από πανεπιστήμια και θέλουν ν’ ασχοληθούν με την εκπαίδευση. Τι θα τους συμβούλευες να προσέξουν;

Να αλλάξουν κατεύθυνση σπουδών όσο είναι ακόμη καιρός! Αστειεύομαι! Να μην περιμένουν και πολλά στην Ελλάδα. Να βγουν στο εξωτερικό, να αναζητήσουν εργασία. Τα σχολεία κλείνουν στην Ελλάδα ή μειώνουν το δυναμολόγιο των εκπαιδευτικών. Φανταστείτε ότι πια έχουμε στα σχολεία τα παιδιά της γενιάς της κρίσης. Μετά το 2010. Πόσοι γάμοι και πόσες γεννήσεις έγιναν από τότε μέχρι σήμερα; Επομένως, και ο αριθμός των μαθητών φθίνει ολοένα και περισσότερο, ο αριθμός των εκπαιδευτικών ομοίως και πάει λέγοντας. Επιπλέον, σχεδόν πάνε να εξαλείψουν και το ολοήμερο, οπότε τι μένει;

Ευχολόγια. Ε! Με ευχολόγια δε γίνεται προκοπή!

Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσω στο περιοδικό σας. Καλή επιτυχία!