Τέλος εποχής για τον Σόιμπλε ως Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας

Ο απερχόμενος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δηλώνει απόλυτα δικαιωμένος για τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων που αξίωνε από την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Κύπρο.

Σε συνέντευξή του στους Financial Times, ο Σόιμπλε υπερασπίστηκε σθεναρά τις επιλογές του, τονίζοντας ότι ποτέ δεν είχε στόχο την επιβολή λιτότητας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αντιθέτως, «ήταν πάντα από την πλευρά όσων επιθυμούσαν λύσεις».

Επίσης, δήλωσε ότι του προκάλεσε έκπληξη που έγινε υπουργός Οικονομικών, καθώς όπως είπε: «Δεν ήμουν ποτέ μεγάλος οικονομολόγος. Είμαι γερμανός δικηγόρος -όχι τόσο συναρπαστικό- και τα αγγλικά μου δεν ήταν επίσης πολύ καλά». Τη θέση ανέλαβε με ένα βαθμό εμπιστοσύνης στον εαυτό του από τη μακρά πολιτική εμπειρία, περιλαμβανομένων δύο θητειών ως υπουργός Εσωτερικών και μιας περιόδου ως πρόεδρος του κόμματος της Αγκελα Μέρκελ.

Ο Σόιμπλε είχε αναλάβει τη θέση του τον Οκτώβριο του 2009, τον ίδιο μήνα που η Ελλάδα αποκάλυψε ότι το έλλειμμά της ήταν διπλάσιο από την προηγούμενη εκτίμηση. Στην Ελλάδα ο εκνευρισμός του έφτασε σε κρίσιμο σημείο τον Ιανουάριο του 2015, μετά την ανάληψη της ηγεσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τότε, ο Σόιμπλε αμφισβήτησε τους όρους της ελληνικής διάσωσης. Η στάση του σκλήρυνε και κατέληξε σε ένα σχέδιο που θα επέτρεπε στην Ελλάδα μια προσωρινή έξοδο από την ευρωζώνη.

Ο ίδιος ο Σόιμπλε παραδέχτηκε ότι πρωτοστάτησε στη συζήτηση για προσωρινή αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, όμως η χώρα μας ήταν ανένδοτη μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Συνεπώς, δεν υπήρχε άλλος δρόμος από αυτόν των μεταρρυθμίσεων, παρά το πολιτικό κόστος που είχε για την κυβέρνηση στην Αθήνα.

Ο Σόιμπλε αναφέρθηκε και στην αντιπάθεια που αντιμετωπίζει από τους Έλληνες, τονίζοντας ότι μόνο κάποιοι νιώθουν έτσι γι’ αυτόν, ενώ άφησε αιχμές για τους Έλληνες πολιτικούς: «Θα έπρεπε να ρωτήσετε τους Έλληνες τι εικόνα έχουν για τους ηγέτες τους». Το ζητούμενο, συνέχισε καυστικά ο κ. Σόιμπλε, είναι να λαμβάνεις αποφάσεις που είναι δύσκολες, αλλά επιτακτικές, ακόμα κι αν υπάρξουν συνέπειες.