Δεν κλείνει η αξιολόγηση με τους θεσμούς

Ολοκληρώθηκε στις 05:30 τα ξημερώματα της Τρίτης ο νέος κύκλος διαπραγμάτευσης μεταξύ κυβέρνησης και κουαρτέτου, στο πλαίσιο της β΄ αξιολόγησης, χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία σε βασικά ζητήματα (όπως δημοσιονομικά και αγορά ενέργειας). Το κουαρτέτο αναχωρεί από την Αθήνα και οι συζητήσεις θα συνεχιστούν με τηλεδιάσκεψη, η οποία πιθανόν να πραγματοποιηθεί πριν από το EuroWorking Group της 28^ης Νοεμβρίου.

Στα εργασιακά, οι δανειστές επιδιώκουν αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων και καθιέρωση του δικαιώματος της ανταπεργίας για τους εργοδότες, ενώ ζητούν και καθορισμό του μηνιαίου κατώτατου μισθού, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα 586 ευρώ, από το κράτος.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση ζητά ο κατώτατος μισθός να καθορίζεται από τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ επιδιώκει και επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με αξιωματούχους της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας, μεγαλύτερη σύγκλιση παρατηρήθηκε στο θέμα του δημοσιονομικού κενού για το 2018, αλλά και στο ζήτημα του εξωδικαστικού συμβιβασμού για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Για το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, οι επικεφαλής των κλιμακίων δεν είχαν την εξουσιοδότηση να συζητήσουν κάτι διαφορετικό από τα πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ από το 2019 και μετά. Οι στόχοι της διετίας 2019-2020 για τα πρωτογενή θα συζητηθούν στο Eurogroup της 5^ης Δεκεμβρίου.

Σημειώνεται ότι στις διαπραγματεύσεις εξετάστηκε και η πρόθεση της κυβέρνησης να διανείμει, μέσω κοινωνικού μερίσματος, μέρος της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2016. Υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών κατέστησε σαφές ότι η κυβέρνηση θα διανείμει το κομμάτι εκείνο της υπέρβασης του πλεονάσματος, το οποίο θεωρείται απολύτως «ασφαλές», αφού έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα ενδεχόμενα ρίσκα τα οποία ενδεχομένως θα το επηρεάσουν.

Τέλος, πρόοδος έχει σημειωθεί στο θέμα της διαδικασίας κοινής είσπραξης φόρων και εισφορών, το οποίο θα επανακαθοριστεί αργότερα με βάση οδικό χάρτη που θα πρέπει να αποφασιστεί έως τον Μάρτιο 2017 μεταξύ του υπουργείου Εργασίας και της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, όπως και στην εφαρμογή της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ.