Σκληρή λιτότητα για την Ελλάδα σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ

Η έκθεση για την Ελλάδα, την οποία συζητά σήμερα το ΔΝΤ, περιγράφει σκληρή λιτότητα και για μετά το 2020, είτε μετάσχει τελικά το Ταμείο στο ελληνικό πρόγραμμα είτε όχι. Με την εν λόγω έκθεση, το ΔΝΤ πετάει το μπαλάκι στους Ευρωπαίους, για να λύσουν εκείνοι τις επόμενες μέρες τον «γόρδιο δεσμό» για το ελληνικό ζήτημα.

Σύμφωνα με την έκθεση, το αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας θα πρέπει να προσανατολιστεί περισσότερο στις εξαγωγές, υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι θα προσανατολιστούν στην ανάπτυξη εμπορεύσιμων κλάδων της ελληνικής οικονομίας.

Η θέση του ΔΝΤ στη φάση αυτή, βάσει της έκθεσης, είναι ξεκάθαρη:

-Το ελληνικό χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο». Συνεπώς, δεν μπορεί να μετάσχει δανειοδοτικά στο ελληνικό πρόγραμμα παρά μόνον υπό όρους: μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους από τους Ευρωπαίους δανειστές ή/και πρόσθετα μέτρα λιτότητας από τη χώρα μας.

-Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, αλλά «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή ανατροπές σε συντάξεις, δημόσιο, φορολογία.

-Οι στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% από το 2018 και μετά, όπως προβλέπει το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα,  «δεν υπάρχουν». Προβλέπει 1%-1,5% μεσο-μακροπρόθεσμα το πολύ.

-Τονίζει πως η ελάφρυνση χρέους που πρόσφεραν οι Ευρωπαίοι δεν αρκεί και ζητά μεγαλύτερη.

-Αν η Ελλάδα τελικώς αναλάβει δέσμευση για υψηλά πλεονάσματα μεσοπρόθεσμα (πάνω από 1,5% του ΑΕΠ)  τότε θα απαιτούνταν «σκληρές αποφάσεις» που θα έκλειναν την «τρύπα», επειδή η ανάκαμψη δεν θα καταστεί εφικτή.

Το Ταμείο προτείνει για το χρέος:
-Να παραταθεί η περίοδος χάριτος μέχρι το 2040.
-Να αποφασιστεί επέκταση της ωρίμανσης μέχρι το 2070.
-Να γίνει μεταφορά των πληρωμών τόκων που πρέπει να γίνουν μέχρι το 2040,οι οποίοι προτείνεται να κεφαλαιοποιηθούν και η αποπληρωμή τους να επιμηκυνθεί μέχρι το 2070.
-Να σταθεροποιηθούν τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα για 30 χρόνια και να μην ξεπερνούν το 1,5%.

Η Αθήνα αντιστέκεται στις πιέσεις για νέα μέτρα και παρατείνει τη διαπραγμάτευση μέχρι το καλοκαίρι, αλλά καθυστερεί έτσι να επιστρέψει στις αγορές και στην Ανάπτυξη. Άρα, το 3^ο Μνημόνιο δεν προλαβαίνει να ολοκληρωθεί ως τον Μάιο του 2018 και απαιτείται και 4^ο Μνημόνιο, που θα γραφτεί ίσως χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ αλλά «δια χειρός Σόιμπλε».

Το ΔΝΤ προεξοφλεί ότι οι επιδόσεις της χώρας μας, ακόμα και υπό ιδανικές συνθήκες,  θα είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές που προβλέπει το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Καταγράφει τις μεγάλες μεταξύ τους αποκλίσεις και προβλέπει πολύ υψηλή ανεργία για δεκαετίες.

Πάντως, το ΔΝΤ δεν κλείνει την πόρτα για να μετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα, μέχρι να δει τις επιλογές των Ευρωπαίων. Εντοπίζει όμως τις πιθανότητες πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας, ενώ φαίνεται αμετανόητο στα θέματα των συντάξεων.