Πιθανή μία μεγάλη περιφερειακή σύγκρουση

Είναι γεγονός πως εδώ και αρκετό καιρό υπάρχει μία πολύ μεγάλη και παρατεταμένη ένταση στην πολιτική σκακιέρα κυρίως με βάση το γεωπολιτικό πεδίο γεγονός που ενδέχεται να καθορίσει τις παγκόσμιες εξελίξεις για τις επόμενες δεκαετίες. Έχουν δυστυχώς διαμορφωθεί με πυρήνα το Συριακό πρόβλημα και τον εμφύλιο πόλεμο που δεν λέει να σταματήσει, μία σειρά από εστίες έντασης, που ενδέχεται να προκαλέσουν μία μεγάλη περιφερειακή σύγκρουση ακόμα και παγκόσμια αν συντρέξουν πολλοί παράγοντες ταυτόχρονα.

Ήδη στη Συρία ο κοινός αγώνας των μεγάλων δυνάμεων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, που κάθε άλλο παρά εύκολος αποδεικνύεται, δεν είναι αρκετός ώστε να δημιουργήσει συνθήκες διπλωματικής και ειρηνικής επίλυσης και ν’αποφευχθεί ο διαμελισμός της χώρας.

Αντιθέτως τ’αντικρουόμενα συμφέροντα στην περιοχή φαίνονται να πολλαπλασιάζονται, καθώς οι ΗΠΑ ηγούμενοι της δικής τους συμμαχίας, θέλουν εκτός του παιχνιδιού τον Μπασάρ Αλ Άσαντ και το δείχνουν ξεκάθαρα τόσο στην Ράκα όσο και στη Μοσούλη.

Από την άλλη η Ρωσία συμμαχώντας πρωτίστως με το Ιράν και δευτερευόντως με την Τουρκία, θέλει την δημιουργία συγκεκριμένων ασφαλών ζωνών στην Συρία ώστε να διασφαλιστεί η επόμενη μέρα στην οποία υπολογίζεται και ο νυν Σύρος πρόεδρος.

Η Τουρκία φαίνεται μάλιστα να προωθεί την δική της στρατηγική ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις, προσπαθώντας αφενός να φαίνεται ότι πολεμά τον ISIS και αφετέρου με την ανοχή της Ρωσίας, προσπαθεί ν’αφοπλίσει και να περιορίσει τους Κούρδους μαχητές του YPG που θεωρεί τρομοκράτες φοβούμενη μια πιθανή δημιουργία ενός Κουρδικού κράτους στο μαλακό υπογάστριό της.

Ταυτόχρονα η Τουρκία απειλώντας την Ευρώπη μέσω του μεταναστευτικού αλλά και αυξάνοντας τις απειλές στο Αιγαίο εναντίον της Ελλάδας, προσπαθεί να καταστήσει σαφές ότι δύσκολα μπορούν να την αγνοήσουν τόσο στην Συρία όσο και στη ΝΑ Μεσόγειο με φόντο το μεγάλο ενεργειακό παιχνίδι των αγωγών που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Πέρα όμως από την Μέση Ανατολή δεν πρέπει να ξεχνούμε την μεγάλη απειλή της Βόρειας Κορέας με τις συνεχείς δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων και την συσσώρευση αμερικανικών δυνάμεων κοντά στην Κορεατική χερσόνησο.

Μάλιστα αν συνυπολογίσουμε την παθητική και ανεκτική στάση της Κίνας όσον αφορά την Βόρεια Κορέα, ώστε να συμπλέει μάλιστα με την Ρωσία, συνάγεται ότι οι ΗΠΑ ανοίγουν επικίνδυνα μέτωπα σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη με πολλαπλή στρατιωτική παρουσία που είναι άγνωστο που θα οδηγήσουν.

Εκτός όμως από τα παραπάνω, ένταση έχει ξεκινήσει ξανά και στα Βαλκάνια, που δείχνουν σημάδια αποσταθεροποίησης με την FYROM να βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου καθώς πληθυσμιακά υπερτερούν οι κάτοικοι αλβανικής καταγωγής, ενώ πολιτική αβεβαιότητα και κοινωνική έκρηξη υπάρχει και στο Μαυροβούνιο που δεν είναι σίγουρο αν τελικά θα ομαλοποιηθεί η κατάσταση.

Στο πλαίσιο αυτό, με την Αλβανία να δείχνει ολοένα και πιο επιθετική στάση απέναντι στους γείτονές της όπως και στην Ελλάδα και με μία άτυπη συμμαχία με την Τουρκία, δεν δείχνει ο πλέον αξιόπιστος σύμμαχος και σίγουρα επιτείνει την αποσταθεροποίηση σε όλη την Βαλκανική χερσόνησο.

Τέλος, τόσο η ασύμμετρη απειλή της τρομοκρατίας κυρίως από το Ισλαμικό Κράτος στην καρδιά της Ευρώπης όσο και οι συνεχείς κυβερνοεπιθέσεις σε δυτικές χώρες που αποδίδονται χωρίς όμως απτές αποδείξεις, τόσο στην Ρωσία όσο και στη Βόρεια Κορέα, δημιουργούν ένα συνολικό κλίμα αστάθειας, αγωνίας και αβεβαιότητας για το μέλλον.

Το σίγουρο είναι, ότι όπως δρα σήμερα η παγκόσμια κοινότητα δεν συνιστά ένα καθεστώς ασφάλειας και ευημερίας και αυξάνει ολοένα και περισσότερο τόσο τα μεταναστευτικά ρεύματα προς πιο ασφαλή καταφύγια όσο και τις οικονομικές ανισότητες από τις συνεχείς συρράξεις και πολέμους.

Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στις χώρες του G7 μαζί με την Ρωσία, ώστε από κοινού να βρεθούν αμοιβαίοι συμβιβασμοί και υποχωρήσεις.

Μελέτης Ρεντούμης Οικονομολόγος τραπεζικός

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα Ημερησία.