Συνεχίζεται η ανακατάληψη της Μοσούλης με υπερσύγχρονα μέσα από Αμερικανούς και συμμάχους

Η πτώση της Μοσούλης, που είναι το τελευταίο προπύργιο των Τζιχαντιστών στο Ιράκ, φαίνεται προδιαγεγραμμένη. Με πρώτη ματιά είναι ζήτημα εβδομάδων -αν όχι ημερών- να καμφθεί η αντίσταση των περίπου 5.000 Τζιχαντιστών που είναι οχυρωμένοι σε αυτήν τη μισοερειπωμένη πια πόλη. Ο συσχετισμός γέρνει συντριπτικά υπέρ των συμμαχικών δυνάμεων, οι οποίες καταβάλλουν προσπάθειες να ανακαταλάβουν τη Μοσούλη από τους μαχητές του ISIS.

Η Μοσούλη είναι μια πόλη 1,5 εκατομμυρίου κατοίκων. Στην πράξη όμως μεγάλο μέρος αυτού του πληθυσμού εγκαταλείπει εσπευσμένα και μαζικά την περιοχή υπό τον άμεσο κίνδυνο των γνωστών θηριωδιών τις οποίες διαπράττουν οι Τζιχαντιστές. Οι κάτοικοι της Μοσούλης αποτελούν από μόνοι τους μια ανθρωπιστική κρίση. Απειλούνται από τους κατακτητές του ISIS οι οποίοι τους χρησιμοποιούν κατά χιλιάδες σαν ανθρώπινη ασπίδα προκειμένου να ανακόψουν τις επιθέσεις των συμμάχων. Ταυτόχρονα όμως οι άμαχοι βρίσκονται ούτως ή άλλως στο επίκεντρο διασταυρούμενων πυρών και μπορούν να μετατραπούν σε παράπλευρες απώλειες ανά πάσα στιγμή, θύματα ακόμη και του στρατού που μάχεται για την απελευθέρωσή τους. Η πιο απαισιόδοξη εκτίμηση εκ μέρους του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αναφέρεται σε ένα κολοσσιαίου μεγέθους κύμα προσφύγων, το οποίο μπορεί να αγγίξει ακόμη και το 1 εκατομμύριο ψυχές.

Πλέον η υπεροπλία της Δύσης μετράται μάλλον σε Gigahertz παρά σε καθαρή δύναμη κρούσης των οπλικών συστημάτων. Είναι λοιπόν πολύ πιθανόν ότι η ήττα των Τζιχαντιστών δεν θα επέλθει μόνο από τους «έξυπνους» πυραύλους, τις βόμβες με αυτόματη διόρθωση πορείας, λέιζερ κτλ. και τα ελικόπτερα Apache. Όταν οι Αμερικανοί αντίπαλοί τους κινούνται βάσει οδηγιών από εφαρμογές που «διαβάζουν» τον χώρο και προειδοποιούν για νάρκες, αυτοσχέδια εκρηκτικά κ.ο.κ., συνδυάζουν στοιχεία από 550 διαφορετικές πηγές ταυτόχρονα, προβλέπουν την ισχύ και το βεληνεκές της ενδεχόμενης έκρηξης από αθέατες νάρκες, οι Τζιχαντιστές μοιάζουν καθηλωμένοι σε πρωτόγονα πολεμικά μέσα. Και ίσως γι’ αυτό ακριβώς να στοιχειώνει ξανά τις ΗΠΑ ο εφιάλτης του Βιετνάμ, όπου η υπερδύναμη απέτυχε να καθυποτάξει έναν λαό που, τηρουμένων των αναλογιών, πολεμούσε με σφεντόνες.

Λόγω του τεράστιου χάσματος στην πολεμική τεχνολογία και τα εξελιγμένα μέσα που διαθέτει, τη διαφορά στην πολιορκία της Μοσούλης και την εξολόθρευση των Τζιχαντιστών κάνει ο στρατός της δυτικής συμμαχίας. Υπό τον συντονισμό των Αμερικανών, συνολικά 19 κράτη συμμετέχουν στην επιχείρηση «Inherent Resolve» («Εκ των ένδον αποφασιστική επίλυση»), μολονότι πρακτικά στην πολιορκία της Μοσούλης παίρνουν μέρος στρατιωτικές δυνάμεις από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Δανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και την Ιορδανία. Τα αεροπλανοφόρα ΗΠΑ και Γαλλίας, πάντως, έχουν μεταφέρει στη Μέση Ανατολή την αιχμή της σύγχρονης αεροπορικής πολεμικής τεχνολογίας. Τα κολοσσιαία «Ντουάιτ Ντ. Αϊζενχάουερ» και «Σαρλ ντε Γκολ» (το αμερικανικό και γαλλικό αεροπλανοφόρο αντίστοιχα) λειτουργούν εμμέσως ως μέσα επίδειξης αεροπορικής υπεροχής. Τα F/A-18F Super Hornet του στρατού των ΗΠΑ θεωρούνται σήμερα τα κορυφαία μαχητικά αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, με απεριόριστες δυνατότητες και εξαιρετική αποτελεσματικότητα, είτε στην αερομαχία, είτε στην πλήξη στόχων επί εδάφους με τις βόμβες που μπορούν να μεταφέρουν. Αντίστοιχα είναι και τα Rafale της γαλλικής αεροπορίας, ιδιαίτερα με τους πυραύλους τύπου SCALP που έχουν ήδη χτυπήσει στρατηγικούς στόχους στη Μοσούλη, όπως π.χ. μια μονάδα παραγωγής αυτοσχέδιων εκρηκτικών που είχαν εγκαταστήσει οι Τζιχαντιστές. Οι SCALP προγραμματίζονται στην αρχή κάθε αποστολής και μέσω δεδομένων από πολλαπλά συστήματα αυτόματης πλοήγησης έχουν τη δυνατότητα να διορθώσουν την πορεία τους προς τον δεδομένο στόχο. Συγκρίνουν τις δορυφορικές εικόνες που έχουν αποθηκευτεί στην ηλεκτρονική τους μνήμη με εκείνες που καταγράφονται από τους υπέρυθρους αισθητήρες. Κατ’ αυτό τον τρόπο η πιθανότητα αστοχίας των SCALP είναι απειροελάχιστη

Το ISIS απ’ την πλευρά του, αμύνεται σθεναρά και με κάθε μέσο, γεγονός που υποχρεώνει τους στρατιωτικούς επικεφαλής να προειδοποιούν ότι «πρόκειται για έναν απρόβλεπτο και ύπουλο εχθρό. Η επιχείρηση απελευθέρωσης της Μοσούλης μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες ή ακόμη και μήνες».

Καθώς εξαναγκάζονται σε οπισθοχώρηση, οι Τζιχαντιστές παραμένουν θανάσιμα επικίνδυνοι λόγω των δολιοφθορών και των εκδικητικών ενεργειών στις οποίες προβαίνουν. Εξυπακούεται ότι επιμένουν στην προσφιλή τακτική τους με την αποστολή βομβιστών αυτοκτονίας προς τον εχθρό. Όμως, οχήματα φορτωμένα με εκρηκτικά μέχρι στιγμής φαίνεται πως αναχαιτίζονται αμέσως από τις συμμαχικές δυνάμεις, οπότε αυτή η απειλή έχει εξουδετερωθεί. Επιπλέον, το μεγάλο πλεονέκτημα των συμμάχων είναι το ασύγκριτα προηγμένο οπλοστάσιο που Αμερικανοί, Βρετανοί, Γάλλοι κτλ. αλλά και κατ’ επέκταση οι Ιρακινοί και Κούρδοι Πεσμεργκά έχουν στη διάθεσή τους. Τηλεκατευθυνόμενοι πύραυλοι και βόμβες, τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), πυρηνικά αεροπλανοφόρα, όπλα συντονισμένα με τις τελευταίες εξελίξεις στην ηλεκτρονική και δορυφορική τεχνολογία: η διαφορά με τα άρματα μάχης, τα πυραυλικά συστήματα ή και απλώς τα πολυβόλα και τα Καλάσνικοφ του ISIS είναι απλώς χαοτική. Ενδεικτική της απόστασης που χωρίζει τους αντιπάλους είναι η αναφορά των Δυτικών στρατηγών σε «drones εμπορίου» που χρησιμοποιούν οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους. Ωστόσο, είναι δεδομένο ότι οι Τζιχαντιστές δεν διστάζουν να θυσιάσουν ή να θυσιαστούν, έχοντας ως υπέρτατο στόχο την εξολόθρευση των απίστων. Δεν αναγνωρίζουν απολύτως καμία από τις διεθνείς συνθήκες για το τι επιτρέπεται και τι όχι σε έναν πόλεμο. Συνεπώς, ο διάχυτος φόβος ότι ως έσχατο μέσο άμυνας το ISIS θα καταφύγει στη χρήση χημικών είναι απολύτως βάσιμος.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος της επιχείρησης απελευθέρωσης της Μοσούλης είναι ο πόλεμος που διεξάγεται μέσω Διαδικτύου. Ακριβώς όπως λειτουργούν όταν ανοίγουν πραγματικά λαγούμια, οι Τζιχαντιστές έχουν αποδείξει ότι γνωρίζουν άριστα πώς να αξιοποιούν στο έπακρο τις δυνατότητες που παρέχουν τα social media για τον προσηλυτισμό, τη στρατολόγηση και τη διάδοση των αποτρόπαιων πράξεών τους ανά την υφήλιο.

Η πολιορκία της Μοσούλης προβλέπεται ότι θα μείνει στην ιστορία του αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Και όχι μόνο επειδή είναι η πιο σοβαρή πολεμική σύγκρουση από την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ το 2003. Αλλά και επειδή το «κίνημα» των Τζιχαντιστών δεν θα είναι πια το ίδιο χωρίς τη μαύρη σημαία του φανατισμού να δεσπόζει στη Μοσούλη.