Οπισθοχώρηση της κυβέρνησης για την αλλαγή φύλου στα 15 έτη

Το σχέδιο νόμου για την ταυτότητα φύλου που εισήχθη σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής για να ψηφιστεί, έχει συγκεντρώσει τις ενστάσεις της επιστημονικής κοινότητας, την έντονη αντίδραση της Εκκλησίας, την αρνητική στάση των ΑΝΕΛ, της ΝΔ και αρκετών κομμάτων της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Πλέον, ο κ. Σταύρος Κοντονής υπολογίζει μόνο στη στήριξη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού για τον σχηματισμό κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

Από τους 153 βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, κατά της ρύθμισης για τους 15χρονους προσανατολίζονται να ψηφίσουν οι εξής: Γεωργία Γεννιά (ΣΥΡΙΖΑ), Δημήτρης Καμμένος (ΑΝΕΛ), Κώστας Κατσίκης (ΑΝΕΛ) και Βασίλης Κόκκαλης (ΑΝΕΛ). Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες, τουλάχιστον 4-5 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκλείεται να εκφράσουν τη διαφωνία τους διά της απουσίας.

Η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδας σε επιστολή της προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Στ. Κοντονή στις 4/10/2017 επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «εκφράζουμε την αντίθεσή μας για την επέκταση της δυνατότητας αλλαγής φύλου σε άτομα αυτής της ηλικίας (15 μέχρι την ενηλικίωση), ηλικία η οποία χαρακτηρίζεται από ρευστότητα της διαμορφούμενης ταυτότητας φύλου, καθώς και τις ανησυχίες μας ότι η εμπλοκή των εν λόγω νέων στη διαδικασία θα επιβαρύνει παρά θα βελτιώσει την ψυχική τους κατάσταση».

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μετά από συστάσεις του Μεγάρου Μαξίμου, δεν αποκλείεται να προχωρήσει σε διορθωτικές κινήσεις για να περιορίσει την εστία κρίσης. Σημειωτέον ότι πηγές του κυβερνητικού κόμματος εξέφραζαν τη δυσφορία τους για τον κ. Κοντονή, θεωρώντας ότι μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να προκαλέσει σημαντική πολιτική ζημιά στην κυβέρνηση, πρώτα με την τροπολογία που αφορά την αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» και τώρα με τους χειρισμούς του στο σχέδιο νόμου για την ταυτότητα φύλου.

Η ουσία είναι ότι το Μαξίμου αναζητά επιδέξιους πολιτικούς ελιγμούς για να περιορίσει τη «φθορά» που έχει προκαλέσει η διάταξη για την αλλαγή φύλου σε 15χρονους και να μετριάσει την αντίδραση της Εκκλησίας, χωρίς παράλληλα να θεωρηθεί από τον κομματικό πυρήνα, ως μια νέα «άτακτη οπισθοχώρηση».