«Οι Παίκτες» του Νικολάι Γκόγκολ

Είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε μια ξεχωριστή παράσταση στο Θέατρο Αλκμήνη. Τους «Παίκτες» του περίφημου Ρώσου συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ.

Πρόκειται για ένα έργο αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο. Οι κινήσεις των ηθοποιών, ο τόνος της φωνής τους, οι διακυμάνσεις των συναισθημάτων τους, οι φωτισμοί, όλα είναι άψογα ενορχηστρωμένα από το χέρι του σκηνοθέτη Μάνου Καβίδα και του Μανώλη Βαζαίου.

Καθηλωτικές, επίσης, είναι οι ερμηνείες των τεσσάρων ηθοποιών Μανώλη Βαζαίου, Ερνέστου Βουτσινού, Νίκου Μαυρουδή, Ηλία Κούτλα.

Υπόθεση του έργου

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα μικρό πανδοχείο μιας επαρχίας, όπου ένας χαρτοπαίκτης με ειδίκευση στις απάτες της τράπουλας έρχεται με σκοπό να εξαπατήσει ανυποψίαστα θύματα.

Εκεί όμως, τον περιμένουν ανατροπές…

Το έργο αποτελεί μια βαθιά τομή της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, καταδεικνύοντας την αλαζονεία και την απληστία του ανθρώπου.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

«Οι Παίκτες», αν και γράφτηκαν πριν από πολλά χρόνια, είναι ένα έργο πάντα επίκαιρο και ανατρεπτικό. Με αφορμή το πάθος των ηρώων για την χαρτοπαιξία και τον τζόγο, διαπραγματεύεται «αιώνια αθεράπευτα στίγματα» της ψυχής, για να σχολιάσει, εν τέλει, την απελπισία της κτητικότητας.

Σπάνια ένας συγγραφέας εμβαθύνει τόσο στην ανθρώπινη φύση, με έναν τρόπο τόσο διεισδυτικό και ταυτόχρονα διασκεδαστικό. Ο Γκόγκολ στήνει αριστοτεχνικά ένα παιχνίδι φαρσοκωμωδίας, στο οποίο, παρά την εξωτερική ιλαρότητά του, αποκαλύπτονται οι σκληρές αλήθειες για την απληστία του ανθρώπου, την ευμετάβλητη ψυχοσύνθεσή του, την καταβύθισή του στην αλαζονεία.

Αν και σε πρώτη «ανάγνωση» φαίνεται ότι πρόκειται για μια φάρσα με έντονες κωμικές καταστάσεις, σύντομα διακρίνει κανείς το βαθύτερο νόημα του έργου: τον αγώνα του ανθρώπου απέναντι στα πάθη, τα ένστικτα και τις αδυναμίες του. Ο Γκόγκολ δεν κάνει εκπτώσεις στους χαρακτήρες του, τα πάθη τους δεν ωραιοποιούνται στο έργο του. Διεισδύει αριστοτεχνικά στον εσωτερικό τους κόσμο και, μέσα από τους χαρακτήρες αυτούς, διακρίνει κανείς την ψευδαίσθηση, την αγωνία και τις συγκρούσεις μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Ο Γκόγκολ, σε καμία περίπτωση, δεν είναι πεσιμιστής ή μηδενιστής. Καταδεικνύει με τον πιο περιγραφικό τρόπο την τυφλή ορμή, τις ψευδεπίγραφες ελπίδες, το αδιέξοδο των παθών, το εσωτερικό κενό, τις εύθραυστες ανθρώπινες σχέσεις, τη δυσκολία επικοινωνίας με το κοινωνικό περιβάλλον. Όλα αυτά αναπτύσσονται στα έργα του με ρεαλισμό και αλήθεια, ισορροπώντας ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό, το ενστικτώδες και το μεταφυσικό, το λογικό και το υπέρλογο.

«Οι Παίκτες» είναι ένα εύστοχο σχόλιο πάνω στη διαφθορά, την απάτη, τελικά τον σκοτισμό του νου. Ο συγγραφέας εμβαθύνει στην ψυχολογία των χαρακτήρων, σε ένα παιχνίδι πάθους που δεν έχει τέλος ούτε αρχή. Στο παιχνίδι αυτό, όποιος καλείται να παίξει, εξαπατάται, όποιος αποφασίσει να το ζήσει, βυθίζεται. Ένα παιχνίδι όπως είναι και η ίδια η ζωή. Όπως χαρακτηριστικά επαναλάμβανε ο συγγραφέας: «Αμέτρητα όπως οι κόκκοι της άμμου, είναι τα πάθη του ανθρώπου, έτσι ό,τι και να πείτε, το σώμα θα βασίζεται πάντα στην ψυχή».

ΜΑΝΟΣ ΚΑΒΙΔΑΣ & ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΖΑΙΟΣ

Σκηνοθέτες της παράστασης

Θέατρο «Αλκμήνη»

Από 04/05 έως 02/06

Σάββατο 20:00 και Κυριακή 19:00

Εισιτήρια: 10 € κανονικό, 8 € φοιτητικό, ανέργων, Αμέα, ομαδικό, 5 € Ατέλειες

Κρατήσεις στη VIVA και στο ταμείο του θεάτρου

Θέατρο «Αλκμήνη»

Αλκμήνης 8, Κάτω Πετράλωνα, ΑΘΗΝΑ