Μία ξεχωριστή συνέντευξη με τον γνωστό επιχειρηματία Γιώργο Βερνίκο

Το News&Life σας παρουσιάζει άλλη μία μοναδική συνέντευξη από μία κορυφαία προσωπικότητα του επιχειρηματικού και εφοπλιστικού κόσμου, τον ξεχωριστό Γιώργο Βερνίκο!

Είμαστε σίγουροι ότι η κατάθεση ψυχής του, θα σας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον για όλα τα θέματα που του θέσαμε.

Αγαπητέ κύριε Βερνίκο, θα θέλαμε αρχικά να σας ευχαριστήσουμε για την τιμή να σας πάρουμε αυτή την συνέντευξη, καθώς σίγουρα την αναμένει το κοινό μας με μεγάλο ενδιαφέρον.

Σας ευχαριστώ και γω για τα καλά σας λόγια και εύχομαι οι αναγνώστες, όντως να βρουν ενδιαφέροντα τα όσα θα συζητήσουμε.

Θα θέλαμε αρχικά να μας πείτε για τα παιδικά και τα νεανικά σας χρόνια. Ποια ήταν τα ερεθίσματα που σας επηρέασαν περισσότερο;

Όλοι έχουμε έντονες αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια, αναμνήσεις που μας καθορίζουν.  Έχω έντονα στο μυαλό μου την αίσθηση της θάλασσας, αλλά και τη ζωή και τα πανηγύρια της Σίφνου.  Τα αδέρφια μου, τις φιλίες, τα παιχνίδια και τους παιδικούς ανταγωνισμούς.  Έχασα τη μητέρα μου όταν ήμουν 9 χρονών, που σίγουρα έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή μου.  Η δεκαετία του ’60 χαρακτηρίστηκε από έντονη αμφισβήτηση των κυρίαρχων αντιλήψεων που επικρατούσαν μέχρι τότε.  Ήταν ένα παγκόσμιο κίνημα αμφισβήτησης της έννοιας «εξουσία» από την ανάγκη για «επικοινωνία».  Η δικτατορία του 1967 ήταν μια βίαιη απόπειρα να σταματήσει τις εξελίξεις της εποχής και τις συνέπειες τις πληρώνουμε μέχρι σήμερα.  Αρκεί να δείτε εικόνες της χούντας εκείνης της εποχής για ν’ αντιληφθείτε την πραγματικότητα.

Γνωρίζουμε ότι αναπτύξατε στο παρελθόν μία έντονη αντιδικτατορική δράση και μάλιστα ασχοληθήκατε ενεργά με την πολιτική. Πώς προέκυψε αυτή η ανάγκη; Θα το ξανακάνατε στο μέλλον ή έκλεισε αυτός ο κύκλος για εσάς;

Η ανάγκη για τον αγώνα προέκυψε γιατί αισθανόμασταν ότι αγωνιζόμασταν για αξιοπρέπεια, ελευθερία και δημοκρατία.  Υπενθυμίζω ότι η δικτατορία ήταν μια αυθαίρετη εξουσία, που εξέφραζε τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης και της παρακμής της παραδοσιακής ελληνικής πολιτείας.  Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, στο οποίο συμμετείχα ενεργά, αποτελεί μια συμβολικά κορυφαία στιγμή του ελληνικού, αλλά και του διεθνούς νεολαιίστικου κινήματος. Θέλω όμως να τονίσω ότι η ζωή από τότε, έχει αλλάξει και ο χρόνος φαντάζει μακρύς. Άλλα τα προβλήματα τότε, άλλα τα προβλήματα σήμερα.  Άλλωστε, η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας.  Λύνεις προβλήματα και έχει ν’ αντιμετωπίσεις νέα.  Ο κύκλος του αγώνα δεν κλείνει ποτέ.

Πώς βλέπετε σήμερα την πολιτική σκηνή και ιδίως τον χώρο της κεντροαριστεράς;

Η πολιτική σκηνή χαρακτηρίζεται από έντονες αντιπαραθέσεις.  Όλοι οι χώροι έχουν προβλήματα.  Το ίδιο και η κεντροαριστερά.  Τα προβλήματά της όμως δεν είναι ανεξάρτητα από τα προβλήματα όλης της κοινωνίας και της χώρας.  Το βασικό θέμα είναι η αναζήτηση της αλήθειας και του εθνικά ωφέλιμου, σε μια εποχή με ταχύτατες τεχνολογικές εξελίξεις, αλλά και με έντονες αμφισβητήσεις, ακόμα και της δημοκρατίας, με πρόσφορο έδαφος για φαντασιώσεις.  Στην πραγματικότητα, από τη στιγμή που η κεντροδεξιά έχει αποδεχθεί το κοινωνικό κράτος, τα όρια κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς είναι δυσδιάκριτα.  Η συνεργασία τους είναι η κυρίαρχη κυβερνώσα δύναμη στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες, ωστόσο και αυτή αμφισβητείται.  Πιο συγκεκριμένα, η βασική δύναμη της κεντροαριστεράς, που ήταν πάντα ο παραδοσιακός εργάτης και ο εργαζόμενος που τον εκπροσωπούσαν ισχυρά συνδικάτα, σήμερα έχει συρρικνωθεί κατά πολύ.  Είμαστε στην εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης και οι εργασιακές σχέσεις αλλάζουν.  Όλο το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε εξέλιξη.  Αμφισβητούνται ακόμα και οι έννοιες «αριστερά» και «δεξιά».  Επισημαίνω όμως ότι πάντα υπάρχει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο «εγώ» και το «εμείς».  Ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν συνείδηση των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες σήμερα, όπως τα θέματα περιβάλλοντος, ανισοτήτων, ταυτότητας και ασφάλειας και ανθρώπους, τους οποίους το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η προάσπιση των προσωπικών τους συμφερόντων.

Είστε ένας καταξιωμένος επιχειρηματίας στον χώρο του yachting. Πώς και διαφοροποιηθήκατε από τις κλασικές οικογενειακές δραστηριότητες του εφοπλισμού; Τί είναι αυτό που σας τράβηξε στα yachts;

Η βασική οικογενειακή δραστηριότητα ήταν και είναι τα ρυμουλκά και ναυαγοσωστικά, που την ασκούμε από το 1852, επί πέντε γενιές.  Δραστηριότητα στενά συνδεδεμένη με τη θάλασσα.  Ήταν φυσικό και η δικιά μου παράλληλη δραστηριότητα να έχει σχέση με τη θάλασσα, δηλαδή η δραστηριοποίησή μου στο θαλάσσιο τουρισμό.  Θεωρώ ότι στην Ελλάδα έχουμε μοναδικό πλεονέκτημα στο γιώτινγκ και παρά τις όποιες δυσκολίες, είμαι αισιόδοξος ότι στο συγκεκριμένο κλάδο έχουμε λαμπρό μέλλον.

Πώς έχετε βιώσει την οικονομική κρίση ως επιχειρηματίας; Συναντήσατε δυσκολίες στο να κλείσετε νέες επιχειρηματικές συμφωνίες τα τελευταία χρόνια;

Δεν υπάρχει επιχειρηματίας που δεν έχει βιώσει έντονα την οικονομική κρίση, εκτός αν ήταν τυχερός και σε κάθε περίπτωση υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.  Σαν εταιρεία, αλλά και σαν άτομο, συνάντησα μεγάλες δυσκολίες τα τελευταία χρόνια γιατί συνέβησαν συνδυαστικά και η μείωση της ζήτησης και η υποτίμηση των αξιών και οι δυσκολίες των τραπεζών.  Αυτονόητα λοιπόν οι δυσκολίες ήταν και είναι τεράστιες.  Ευτυχώς τελευταία ο τουρισμός -και ιδιαίτερα ο θαλάσσιος τουρισμός- κινείται ανοδικά, αλλά υπάρχει πάντα το μεγάλο θέμα των φορολογικών και ασφαλιστικών εισφορών και το θέμα του δύσκολου επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Μπορεί η Ελλάδα να ξεπεράσει την οικονομική κρίση στη λεγόμενη μεταμνημονιακή εποχή ή θεωρείτε ότι έχει εγκλωβιστεί στην εσωστρέφεια;

Η Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπεράσει την οικονομική κρίση γιατί δεν υπάρχει όχι μόνο πολιτική, αλλά ούτε και κοινωνική συμφωνία στο τι θεωρούμε αυτονόητο, παρά τις προσπάθειες και τα βήματα που γίνονται.  Η Ελλάδα έχει περιορισμένες δυνατότητες να επηρεάσει το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και τις τάσεις που διαμορφώνονται.  Ζούμε σ’ έναν κόσμο με σημαντικές και συνεχώς εντεινόμενες οικονομικές ανισότητες και τεχνολογικές εξελίξεις στους διάφορους τομείς αιχμής, που αποτελούν προκλήσεις για την οικονομία και την κοινωνία.  Πρέπει με τον καλύτερο τρόπο να προσπαθούμε να προσαρμόζουμε την οικονομία μας στα μεταβαλλόμενα δεδομένα.  Η Ελλάδα όμως έχει αργή προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου και της νοοτροπίας της να ενταχθεί στην παγκόσμια οικονομία.  Ενδεικτικά, ακόμα και μεταρρυθμίσεις που ψηφίζονται, πάσχουν στην εφαρμογή και η χώρα μας υπολείπεται σε όλους τους κρίσιμους δείκτες που μετρούν την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και το δημόσιο έλεγχο.  Έχουμε ανάγκη από σταθερό φορολογικό σύστημα και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, ώστε να προσελκύουμε μακροχρόνιες ξένες επενδύσεις και να ενθαρρύνουμε τις εγχώριες επενδύσεις.  Είναι ανάγκη να ενθαρρύνονται οι επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο, τις τεχνολογικές καινοτομίες και τη συνεργασία των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων και των Ερευνητικών Κέντρων με τις επιχειρήσεις.

Πώς βλέπουν οι ξένοι επενδυτές και ιδίως στον τουρισμό και τη ναυτιλία την Ελλάδα; Ποια είναι η δική σας άποψη;

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα είναι από τις ωραιότερες χώρες του κόσμου, μ’ ένα πολύ δυσμενές επιχειρηματικό περιβάλλον.  Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε τους ξένους επενδυτές αφελείς και εκμεταλλεύσιμους.  Το αποτέλεσμα είναι να προσελκύουμε επενδυτές, είτε πράγματι αφελείς, είτε επενδυτές που επιδιώκουν το άμεσο κερδοσκοπικό βραχυχρόνιο κέρδος, ακόμα και με αθέμιτους τρόπους, είτε αθεράπευτα αισιόδοξους.  Παρόλα αυτά υπάρχουν εξαιρέσεις.  Η δυναμική που παρουσιάζει ο τουρισμός προσελκύει επενδυτικό ενδιαφέρον, όπως και επιλεγμένοι τομείς στην ενέργεια και τα logistics.  Στη ναυτιλία, όσο αφορά το θαλάσσιο τουρισμό τα πράγματα είναι ευνοϊκά, για την ακτοπλοΐα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και η ποντοπόρος ναυτιλία είναι ένα τελείως ξεχωριστό κεφάλαιο, με δικό της οικονομικό κύκλο.

Θα μπορούσε η Ελλάδα και κυρίως ο Πειραιάς να γίνει ένα μεγάλο παγκόσμιο ναυτιλιακό κέντρο στα πρότυπα του City του Λονδίνου; Πώς αντιλαμβάνεστε αυτή την προοπτική;

Βεβαίως και θα μπορούσε ο Πειραιάς να γίνει ένα μεγάλο παγκόσμιο ναυτιλιακό κέντρο.  Όμως ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα υπάρχει μακρύς δρόμος.  Υπάρχουν ενδιαφέρουσες μελέτες για το πώς μπορούμε ν’ αναπτύξουμε τον Πειραιά.  Προς το παρόν ν’ αρκεστούμε στη δυναμική που έχουν η Cosco και οι Κινέζοι.  Ένα πλήρες πρόγραμμα ξεφεύγει από την παρούσα συνέντευξη.

Εκτός από τις κύριες δραστηριότητές σας, έχετε ασχοληθεί και με την συγγραφή βιβλίων. Βλέπετε τον εαυτό σας και ως συγγραφέα; Είναι μία εσωτερική ανάγκη έκφρασης για εσάς το βιβλίο;

Δεν αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου σαν συγγραφέα.  Υπήρξε εσωτερική ανάγκη να καταγράψω ορισμένα γεγονότα που έζησα την περίοδο της χούντας και που ανέδειξαν το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα ψηλά στη συνείδηση του λαού μας.  Ο τίτλος του βιβλίου μου, που εκδόθηκε το 2003, είναι «Όταν θέλαμε ν’ αλλάξουμε την Ελλάδα».  Στο βιβλίο επισημαίνω μεταξύ των άλλων και ότι η ηθική του αντιδικτατορικού αγώνα δεν μπόρεσε να μπολιάσει ικανοποιητικά την κοινωνία και παλιοί μηχανισμοί και μακροχρόνιες παθογένειές μας, οδήγησαν μεγάλο τμήμα της νεολαίας μας, στο να μην εκτιμάει τους αγώνες εκείνης της εποχής, να είναι απαθής και γενικότερα να μην έχει σωστή αντίληψη για το πώς εξελίχθηκαν –και εξελίσσονται- τα ιστορικά δεδομένα.  Πρόσφατα, το βιβλίο μου «Σχεδιάζοντας το μέλλον: Δημοκρατία και Ανάπτυξη σε δύσκολους καιρούς» αποτελεί μια καταγραφή της αγωνίας μου για την πορεία της χώρας μας, αλλά και μια ενημέρωση για τις προσπάθειες που καταβάλλω για ομοψυχία, ενότητα και αλληλεγγύη, ώστε να κατανοήσουμε τα προβλήματα και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουμε.

Ποια είναι η συμβουλή που θα δίνατε σε νέους ανθρώπους που επιθυμούν να ασχοληθούν με το επιχειρείν στον χώρο της ναυτιλίας; Τί θα πρέπει να προσέξουν;

Δεν ξέρω ποια είναι η αξία των συμβουλών σ’ ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία.  Υπάρχουν βέβαια μερικές σταθερές συμβουλές, όπως το ν’ ασχολείσαι με κάτι που αγαπάς και να έχεις μεράκι.  Να είσαι άνθρωπος με αρχές.  Να διαβάζεις ιστορία και να ξέρεις γεωγραφία.  Να προσθέσω επίσης ότι ο κάθε νέος άνθρωπος έχει τις δικές του ικανότητες, χαρακτήρα και προσανατολισμό.  Άλλοι θέλουν μεγαλύτερη επαγγελματική ασφάλεια και άλλοι είναι διατεθειμένοι να πάρουν μεγαλύτερα ρίσκα.  Τώρα πιο συγκεκριμένα, αν θέλεις ν’ ασχοληθείς με τη ναυτιλία, πρέπει να σου αρέσει η θάλασσα και να έχεις ναυτοσύνη.  Αν πάλι θέλεις ν’ ασχοληθείς με τον τουρισμό, πρέπει να σου «πηγαίνει» και να σ’ αρέσει να προσφέρεις ποιοτικές υπηρεσίες.  Σε κάθε περίπτωση, με ό,τι και ν’ ασχοληθείς, πρέπει να έχεις πολύ πάθος και να είσαι καλά πληροφορημένος.

Σας ευχαριστούμε θερμά γι’αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη!

Και γω ευχαριστώ για την συζήτηση αυτή και την ευκαιρία που μου δώσατε.

 

Ο Γιώργος Βερνίκος είναι Πρόεδρος της VERNICOS YACHTS, Γενικός Γραμματέας του «Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, Επίτιμος Πρόεδρος της «Ένωσης Πλοιοκτητών Ελληνικών Σκαφών Τουρισμού» και μέλος Δ.Σ. του «Ναυτικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος»