Πιθανή έξοδος της κυβέρνησης μέσω εκλογών λόγω των νέων μέτρων

Στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις, η Τρόικα κατ’ ουσίαν ξεπέρασε τον εαυτό της, επιχειρώντας να επιβάλλει ένα ιδιότυπο τέταρτο μνημόνιο, με μέτρα και δεσμεύσεις για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος.

Από την άλλη πλευρά, οι αναστολές της κυβέρνησης δεν της επιτρέπουν να υπογράψει μια συμφωνία που μπορεί να σημάνει την αρχή του πολιτικού της τέλους.

Οι απαιτήσεις των δανειστών είναι γνωστές και περίπου ίδιες από την αρχή της διαπραγμάτευσης τον περασμένο Νοέμβριο. Πολύ δύσκολα απ’ ό,τι φαίνεται, αυτό το στοιχείο θα αλλάξει, εκτός ίσως αν αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα το ΔΝΤ.

Εκείνο, πάντως, που έχει τη μεγαλύτερη σημασία σε αυτό το πλαίσιο, είναι η στάση της ελληνικής πλευράς. Φαίνεται να επανέρχεται στο κυβερνητικό στρατόπεδο μια ισχυρή τάση, που εκφράζει έντονες διαφωνίες για την υπογραφή της συμφωνίας. Οι εκφραστές αυτών των διαφωνιών ήλπιζαν ότι η σκληρή στάση και η απροθυμία της Αθήνας να υπογράψει κάθε απαίτηση, θα προκαλούσε κάποια υποχωρητικότητα των δανειστών.

Επίσης, ήλπιζαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα δικαιωνόταν στην επιδίωξή του να πετύχει μια πολιτική λύση και ότι η συμμαχία με ευρωπαίους παράγοντες θα αποδυνάμωνε τον ρόλο του ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις, έστω για ορισμένα ζητήματα, όπως οι εργασιακές σχέσεις.

Η διάψευση αυτών των προσδοκιών όμως φέρνει και πάλι έντονα στο προσκήνιο τις εσωκομματικές διαφωνίες, τις επιφυλάξεις και τις συγκρούσεις στον ΣΥΡΙΖΑ.