Νέες εξελίξεις στη θεραπεία της σχιζοφρένειας

Η σχιζοφρένεια είναι μία από τις πιο συνηθισμένες αλλά και παρεξηγημένες ψυχικές νόσους. Είναι μια νόσος που μπορεί να αφορά τον οποιοδήποτε ανεξαρτήτως καταγωγής, κοινωνικοοικονομικής και πολιτισμικής κατάστασης. Οι παράγοντες για την εκδήλωσή της είναι τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντικοί.

Χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, όπως ψευδαισθήσεις, παραληρητικές ιδέες, αποδιοργάνωση λόγου ή συμπεριφοράς, μειωμένη ικανότητα δράσης, απάθεια ή έλλειψη κινήτρου και γενικά μπορεί να επηρεάσει όλες τις πτυχές της ζωής των ασθενών.

Ένα από τα προβλήματα της νόσου είναι ότι απαιτείται μακροχρόνια φαρμακευτική αγωγή και πολλές φορές οι ασθενείς με την ανοχή των οικογενειών τους δεν συμμορφώνονται, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην αυτοκτονία σε κάποιες περιπτώσεις υποτροπής.

Η εξέλιξη της φαρμακευτικής έρευνας φέρνει σήμερα νέα προοπτική στη θεραπεία της σχιζοφρένειας. Χάρη στην κυκλοφορία των άτυπων Αγωγών Μακράς Δράσης οι πάσχοντες έχουν μεγαλύτερη ανεξαρτησία και καλύτερη ποιότητα ζωής, απαλλαγμένοι από το άγχος της συχνής λήψης της φαρμακευτικής αγωγής.

Και αυτό γιατί η συχνότητα λήψης της αγωγής μειώνεται ακόμα περισσότερο μέσα στο διάστημα ενός έτους.

Η σημασία των άτυπων Αγωγών Μακράς Δράσης είναι τεράστια τόσο για τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειές τους καθώς συμβάλλουν στην τήρηση της θεραπείας, εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά διακοπής της αγωγής και επανεισαγωγών στο νοσοκομείο, αλλά και χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπών συγκριτικά με τις αγωγές που λαμβάνονται καθημερινά.

Είναι βέβαια βασικό αφενός να τηρείται η θεραπεία αλλά και ο ασθενής να ελέγχεται ιατρικά σε τακτά χρονικά διαστήματα για να εξεταστούν και οποιεσδήποτε παρενέργειες της νόσου.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει η θεραπεία να έχει και προσωποποιημένο χαρακτήρα σε σχέση με τον κάθε ασθενή και τις δυνατότητες που κρίνει ο θεράποντας ιατρός ότι μπορεί να έχει ο πάσχων για τη βελτίωση της κατάστασής του.