Ελάφρυνση χρέους με νέο Μνημόνιο προ των πυλών

Η Αθήνα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα και με εμφανή αγωνία τις διεργασίες στους κόλπους των δανειστών για το ελληνικό ζήτημα και τις δραματικές εξελίξεις που προκαλεί αυτή η κινητικότητα.

Χθες βράδυ, η κυβέρνηση προσπαθούσε να αποκρυπτογραφήσει τις προθέσεις των διαφόρων πλευρών που εμπλέκονται στο θέμα και κυρίως εκείνων που θα μετέχουν στην Παρασκευή στην καθοριστική σύνοδο των ισχυρών υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Γερμανίας, Γαλλίας, Ολλανδίας, Ιταλίας και Ισπανίας), με την παρουσία εκπροσώπων του ΔΝΤ (πλην της Λαγκάρντ), της ΕΚΤ και της Κομισιόν.

Πληροφορίες κάνουν λόγο για πολύ σοβαρή προσπάθεια να διαμορφωθεί μία κοινή στάση, μετά από πολύ καιρό, όλων των πλευρών των δανειστών (κυρίως να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα σε Βερολίνο και ΔΝΤ, σε Βερολίνο και ΕΚΤ, αλλά και σε Βερολίνο και Κομισιόν!), ώστε να συζητηθεί με την Ελλάδα μία τελικά συμφωνία πακέτο τον Δεκέμβριο ή όποτε λήξουν οι σχετικές συζητήσεις.

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες καλά πληροφορημένες πηγές, η ισχυρή τάση στους κόλπους των δανειστών είναι να διαμορφωθεί ένα πακέτο που θα προσφερθεί στην ελληνική κυβέρνηση με τη μορφή «take it or leave it», χωρίς δηλαδή δυνατότητα αλλαγών από την Αθήνα.

Το πακέτο αυτό θα περιλαμβάνει τόσο μία σχετικά «καλή» λύση για το χρέος, όσο και επώδυνα μέτρα στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης και ισχυρές προϋποθέσεις για τη συνέχεια, με τις ανάλογες δεσμεύσεις της Αθήνας για κάθε βήμα παρέμβασης στο χρέος. Δηλαδή το «αντάλλαγμα» θα είναι ιδιαίτερα βαρύ. Θα πρόκειται ουσιαστικά για μία νέα συμφωνία («μνημόνιο» ή όπως αλλιώς ονομαστεί) στη βάση των σκληρών απαιτήσεων του ΔΝΤ για τις «μεταρρυθμίσεις», ενώ θα επιχειρείται να διασφαλιστεί σε κάθε βήμα ότι η Ελλάδα θα ανταποκρίνεται σε σειρά προϋποθέσεων, προκειμένου να εφαρμόζεται και η ρύθμιση για το χρέος, με συνεχή πιθανόν επιτροπεία και έλεγχο.

Ερώτημα βεβαίως παραμένει εάν η γερμανική πλευρά θα εισέλθει όντως σε μία τέτοια λογική, καθώς μέχρι τώρα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε παρέμβαση στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα αντιμετώπισης του ελληνικού χρέους. Και στη συνέχεια γεννιέται το μείζον ερώτημα, εφόσον τελικά επιβεβαιωθούν αυτές οι διεργασίες, πώς η ελληνική κυβέρνηση θα αποδεχτεί μία συμφωνία που ενδεχομένως θα περιλαμβάνει νέες επώδυνες δεσμεύσεις.