Αλλαγή πλεύσης της νομισματικής πολιτικής

Είναι γεγονός ότι εδώ και αρκετούς μήνες, ιδίως από τον Δεκέμβριο του 2018 και μετά υπάρχουν σημάδια επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας.

Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ Κίνας καθώς και στις αναμενόμενες συνέπειες του Brexit.

Τόσο η FED στις ΗΠΑ όσο και η ΕΚΤ στην ΕΕ, αναπροσαρμόζουν την στρατηγική τους για την χάραξη της νομισματικής πολιτικής καθώς πρέπει να προασπίσουν τόσο τον πληθωρισμό όσο και την οικονομική ανάπτυξη έναντι της επιβράδυνσης.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, η FED ανακοίνωσε ότι δεν θα μειώσει τις αγορές κρατικών ομολόγων και μάλιστα δεν θα προβεί για τα επόμενα 2 έτη σε καμία αύξηση επιτοκίων.

Αντίστοιχα μέτρα λαμβάνει και η ΕΚΤ όπου άφησε αμετάβλητο το βασικό της επιτόκιο και δεν το αύξησε, ενώ πέραν της μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης προς τις τράπεζες, ετοιμάζεται και ένα πρόγραμμα QE με στόχο την τόνωση της αγοράς και την ενίσχυση της ρευστότητας.

Η υψηλότερη του αναμενόμενου ανεργία στις ΗΠΑ, καθώς και η αναιμική ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, σε συνδυασμό με την καθίζηση της οικοδομικής δραστηριότητας στην Κίνα, δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά για την παγκόσμια οικονομία και για το αν θα υπάρξει πραγματική ανάκαμψη, ή περνάμε σταδιακά σε μία νέα εποχή ύφεσης, όπου θα βλέπουμε στασιμότητα επενδύσεων, ανεπαρκή ζήτηση και χαμηλό πληθωρισμό.

Σε κάθε περίπτωση, λόγω των ισχυρών ανεξάρτητων κεντρικών τραπεζών σε ΗΠΑ και Ευρώπη, υπάρχει ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής, η οποία εισέρχεται σε νέο στάδιο χαλάρωσης, εκεί που είχε σχεδιαστεί η σύσφιξη για λόγους αποφυγής υπερθέρμανσης της οικονομίας.

Παρόλα αυτά, ο προβληματισμός που υπάρχει είναι κατά πόσο οι νομισματικές πολιτικές των μεγάλων και ισχυρών χωρών, μπορούν να είναι εναρμονισμένες ώστε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της ασθενούς ανάπτυξης και του κόστους χρήματος και αν μπορούν να δώσουν κίνητρα για την απώθηση πάσης φύσεως προστατευτισμού και προάσπισης του διεθνούς εμπορίου.

Εν κατακλείδι, αναμένονται τα αποτελέσματα στα μακροοικονομικά μεγέθη του εξαμήνου 2019, για να φανεί η τάση της επιβράδυνσης, αλλά το σίγουρο είναι ότι απαιτούνται περισσότερα από τους μεγάλους παίκτες της αγοράς, στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης των αγορών και του διεθνούς εμπορίου, με στόχο την σχετική παγκόσμια ανάκαμψη του ΑΕΠ.

Ο Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το www.in.gr